PENCERENİ KONTROL ET


 Bu kadarı da olmaz dedi kendi kendine.Zaten yorgun bunyesi bu kargasayi da kaldiramazdi.Saskinlikla yeniden takip etmeye baslamisti.Olan biten neydi anlamakta gercekten zorlaniyordu.Hayir o degil de bu nasil olabilir di? diye kafasindan milyonlarca soru gecti.Hay Allah’im ne gunlere kaldik dedi ic cekerek.Gitmek istedi aniden,uzaklasmak ve biraz nefes almak istedi.Uzun suredir buna cok ihtiyaci vardi zaten ama nasil?Isi gucu birakip nereye gidebilirdi ki?Mecburiyetler boynunu bir kez daha buktu garibin.MFO’nun sarkisini fisildamaya basladi aniden.Erken kalkmak mecburen,ise gitmek mecburen…Mecburiyetten…

 Neyse dedi kendi kendine yiyip dursunlar birbirlerini ben ne yapabilirim ki?Sade bir vatandas ne yapabilir ekmek kavgasindan baska.Gamsiz olmayi denedi,dusunmeyecegim dedi, olan biteni umursamayacagim.Dusun dusun degisen birsey yok.Kesesini dolduran bunca insan benden daha rahat ya…Habire koltuk kavgasi,habire guc savasi.Bir bakiyorsun daha dune kadar dusman olanlar dost,dostlar dusman.Kim kime ne kadar durust bu devirde.

Pencerenin kenarindaki koltuktan dogruldu aniden mutfaga yoneldi.Sicak bir fincan cay onu rahatlatabilirdi.Cayini alip tekrar koltuguna oturdu.Bir yudum,bir yudum daha…Oh dedi ne iyi geldi.Izlemeye devam etti sokagi.Insanlar ne kadar umutsuz gorunuyorlardi.Bana bakanlar da boyle mi dusunuyor acaba? Duvardaki aynaya dondu ve kendi halinin de pek farkli olmadigini gordu.Yaziklar olsun dedi bizi bu hale getirenlere.Bunu hak etmiyoruz.Hic kimse hak etmiyordu yasananlari.Sonra bir kus kondu pencerenin onune.Ne guzeldi…Yagmur sakir sakir yagarken o yemek bulma telasindaydi.Kostu mutfaktan ekmek kirintisi getirdi ve pencerenin on tarafina birakti.Baska kuslarda geldi sonra ve ekmek kirintilari bir anda bitti.Tatli bir tebessum sardi yuzunu birden.Sonra duvardaki aynaya tekrar dondu ve bu hali onu cok mutlu etti.Sonra dedi ki evet hersey yanlis ama hayatin icindeki kucuk detaylar icin bir kez daha dene.Bir kez daha dene…Umudunu kaybetme…

Siz ne dersiniz? Hala yapacak cok sey var bence.Pencerelerinizi kontrol edin.Umutlar tukenmez dostlar…

UMUT YAPRAKLARI 

Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları, 
Öylel bir son yaz ol ki tut yaprakları, 
Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında 
Ardında savrulsunlar, unut yaprakları. 
Sevinçlerinde onlar vardı,, hüzünlerinde onlar 
Seninle yeşerdiler, seninle soldular.. 
Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.

 

Özdemir Asaf

 

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
07Ağs

Yeni bir şehir inşa ediyorum

31Ara

YENİLENME ZAMANI

22Kas

ÇOCUKLARA DOKUNMAYIN

19May

CENNET KOKUSU

06Nis

PENCERENİ KONTROL ET

  • Ana Sayfa
  • Günışığı Gazetesi web sitesi, BETA aşamasındadır. Çok yakında tüm özellikleri ile sitemizi kullanabileceksiniz. Beta sürümde sadece haber ve köşe yazıları gibi içerik modülleri aktif edilmiştir.