NİHAT PAŞAMIZI UĞURLUYORUZ!


 NİHAT PAŞAMIZI UĞURLUYORUZ!

                                                             Bedrettin KELEŞTİMUR

Bir kahraman insanı, İzzetpaşa Camiinden uğurluyoruz…

O acılı bir babaydı…

Yavru Vatan Kıbrıs’ta,  “eşini ve üç evladını…” şehit vermişti!

O sabır ve Metanetle, acıları göğüsleyecekti…

Vakarlı duruşuyla, bir büyük davanın “örnek ismi…” olacaktır

Bir ışık seli düşünce gönül bardağından taşıyor bir anda;

“Sevda dolu yüreklerin selamı

Alır götürür içindeki gamı…”

Başlar,  karanfil kokulu kelamı

Yaşar kalplerde, şehitlik makamı”

***                                       ***

“24 Aralık 1963 Tarihi…” 

Her Elazığlının kalbine “kıpkızıl hançer...” gibi saplanacaktır!

“Şehit İlhanlar Caddesi…” O acıların, “sessiz çığlığında…”

Gerçekte, “dirilişi” ve “uyanışı” bizlere öğütlüyor!

“Yavru Vatan…” bu şehrin gönül bağı oldu!

Ahmet Tevfik Ozan’ın; O acıları kaleme alan şiirinden;

“Paşam, ne ki; can dediğin dünyada…

Bir baharda yeşerecek dört çiçek!

Melekleri görmek olmaz, rüyada

Hakan bulutları yalnız geçecek…”

Nihat İlhan, İzzetpaşa’da,  “omuzlarda…”

Hasret bitti, “bedenden azad oldu!” can!

Can içre,  “canlarına…” kavuşacak!

Gözleri yaşlı bir şehir, ufku seyredecek!

***                                       ***

Bugün,  “25 Kasım 2016 Cum’a…”

İzzetpaşa Camiinden, “Nihat İlhan Paşamızı…” uğurluyoruz.

Hayat nedir?

Bir muallâ soru!

“Üç beş damla kan, binlerce kaygı ve endişe!”

Hak sevdası, insanda; “bir ulu yürek…” oluyor!

O yürekli bahadırlar,  “çileyi öğütüyorlar!”

Şeref TAN’ın öyle içli bir seslenişi var ki;

“Eriyen damla damla mum değil gözyaşıdır,

Harput akşamlarından kalan son hatıradan,

İbretle seyredin ki, nişandır bu şehrayin,

Fatih’in gemileri yüzüp geçer karadan

Yahut da inanç yüklü kervanın geçişidir

Samsun’dan, Erzurum’dan, Sivas’tan, Ankara’dan

Bu yay gerilişinin destanı izi vardır

Seul’de, Kunuri’de Albay Celal Dora’dan

Dinleyin; Şehit GÜÇLÜ ve Şehit İLHAN’ların

Sesini duyarsınız o efsunkar adadan

Kanımız Hakk yolunda “Vallah” sebildir bizim

Böyle halkeylemiştir Türk’ü Yüce Yaradan

Eller Gök’e yönelmiş sırra çanak tutmakta

Bu duruş yadigârdır semadan, Mevlana’dan”

***                                       ***

Kıbrıs’da o kadar canlı hatıralarımız var ki?

KKTC Cumhurbaşkanı’na; “Türk Dünyası Hizmet Ödülünü…” verişimiz!

O ödülde, bu şehrin; KKTC’ne, “birlikteliğin beratıydı!”

“23-24-25 Aralık 2008 Tarihi…”

“Kıbrıs Şehitlerini Anma ve Şehit İlhanlar Abidesinin Açılış Töreni”

O tarihi buluşmada;

KKTC Kurucu Cumhurbaşkanı,  Rauf Denktaş,

KKTC Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü, Hasan Erçakıca,

E. Tuğgeneral Nihat İlhan Paşamız…

Ve Kıbrıs’tan, Ankara’dan misafirlerimiz katılacaklardı

Dopdolu geçen üç gün…

“Kanlı Noel…” olarak hafızalara geçen; “rumların barbarlık yüzü!”

Elazığ’dan bütün âleme tekrar ifşa edilecektir!

Zalimler ve onların marifeti, “zulüm ve işkence sanatı…”

Mazlum gönüllerin dilinde ifadesini bulacaktır!

Elazığ’da,  “24 Aralık 2008 tarihinde…”

“Tarihin Uyanışını!”

Bir şamar olarak, “zalimin suratına patladığını…” göreceğiz!

O Tarihi faaliyetin mutfağında; “MANAS GÖNÜLEVİ” yer alır

Cengiz Aytmatov’un da ifade ettikleri gibi,

“Türk Dünyasının Manevi Azığı…” olan bu şehir;

“Bütün Kurum ve Kuruluşlarıyla…” topyekun ayaktadır!

Bu bir, “kıyam…” halidir!

O hali yaşamak, apayrı ve anlatılması zor bir sevdadır.

O günlerde düzenlenen panelde ifade ettiğim kelimeler;

“Şehitlerin kaldırıldığı gün, bundan 45 yıl önce, Elazığ topyekûn ayakta

Bu diyar diyoruz, edep dairesinde pervane gibi dönen Mevlana meşrepli şehrin üzerinde matem rüzgârları esiyor.

Dr. Nihat İlhan’ın acıları bir avaza çığlığa dönüşmüştür.

O çığlıkta, merhametin abideleştiği bir yüz ifadesindenn dökülen seste,

“Vatan sağ olsun” sedasında bütün yürekler yıkanacaktı!

Bu diyar diyoruz,

“yazı kışa döndü; aşı taş kesildi bu diyarın

Nazı siteme döndü, havası kurşun kesildi bu diyarın

Hevesi düşe döndü, zora nefesi kesildi bu diyarın

Yüzü yasa döndü, yeryüzü tufan kesildi bu diyarın…”

Bir ağıt yükselir semaya; ellerim kelepçeli, mizanda dilekçeli…

Vicdanım lahavle çekiyor…

Titriyor dudaklarım, titriyor ayaklarım.

O günü canı yürekten aradım, sabır yüklü serinliği!

Bulutların üzerime kar taneleri savurmalasını!

O günler, o karanlık günlerde Kıbrıs’ım diyordum

Şehitlerin babası Gazi Nihat İlhan Paşa’m diyordum;

“Bir asrın hicreti, hasret odunu yaktı

Ufuklar yıldız yıldız kesret yükünü attı

Kıbrıs’ım kan göleti, insaf tanımaz halde;

Sabır kirişinde yay, nusret okunu taktı”

Türk’ün elbette bütün mazlumların hakkını soracağı şefkat tokatı gelecekti…

1963 yılının üzerinden dayanılması zor şartlar altında geçen on bir tam yıl sonra;

1974 yılının 20 Temmuz sabahı geldiğinde; “Ayşe tatile çıkacaktı!”

Dalgalar, Anadolu’dan esen dalgalar gönülleri okşayacaktı.

Ne diyorduk, o günlerin heyecanı içerisinde;

“Gün doğmuş Kıbrıs’ıma, gözler hilali görür

Dalga üstünde dağlar gibi gemiler yürür

Zamana aksediyor, tarihin tecellisi;

Barbaroslarla Türk’ün afakı büyür”

Kıbrıs, bizim yüreğimizden bir parça…

“Vatanımdan esen rüzgar gibisin

Yemen türküsüne çağrı gibisin

Kıbrıs’ım Anadolu’nun bağrı gibisin

Hüznümü yıkayan pınarlar akar

 

Akdeniz’de yol gösteren fenersin

Deryalarda kılıç sallayan nefersin

Barbaroslarla belki son sefersin

Hasretin koklayan çiçekler akar”

Evet, hüznümü yıkayan pınarlarda; cennet kokusunu getiren gül endamlı çiçekler elbet,

“ölümsüzlük şerbeti” içen şehitlerimizdir.

Bu coğrafyaya şefaat edecek alp yiğitlerimizdir.

Kıbrıs’ı en ala makamlara taşıyarak hürriyetin bedelini ödeyen kahramanlarımız…

Ve Gazi Nihat İlhan’ı, bugün rahmet ve minnetle anıyoruz.

Ruhu şad olsun… Makamı Cennet olsun… Amin.

 

 

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
20Eyl
19Eyl

Ağın’da Buluşalım

18Eyl

Şiirlerimden Bir Demet

17Eyl

Tarih Kavramı

16Eyl
  • Ana Sayfa
  • Günışığı Gazetesi web sitesi, BETA aşamasındadır. Çok yakında tüm özellikleri ile sitemizi kullanabileceksiniz. Beta sürümde sadece haber ve köşe yazıları gibi içerik modülleri aktif edilmiştir.