TOPLUMUN CAN DAMARI KOMŞULUK


 TOPLUMUN CAN DAMARI KOMŞULUK

Ne zaman kat kat daireler yapıldı, komşuluk bozulmaya başladı. Hani; “tüfek icat oldu mertlik bozuldu.”  sözünün komşuluğun bozulmasıyla aynı akıbeti yaşıyor.

Kimsenin kimseden haberi yok. Alt kattaki imdat feryadına bütün apartman kulak tıkıyor.

“Duymadım!...”

Geçen gün bir telefon geldi. Telefondaki ses tam 40 sene öncesine aitti. Önce tanımadım, sonra bir kelime ipucu ile tam beş sokak ilerimizde oturan komşunun çocuğunun sesini tanıdım.

Babasının adını söylemesi yetti. Teferruatı ben saydım. Ali, şimdi Derik Tapu Müdürü olmuş.

Küçük Ali…

Beş sokak ilerideki komşunun küçük Ali’si…

Şimdi, kim beş sokak ötede komşuyu tanıyor, akraba hariç?

Kırk yıl sonra Alo diyebilecek bir komşuya hangimiz sahibiz?

Küçük yerler müstesna,  hiç birimiz…

Antalya Kültür Müdürlüğünde Esat’ın Bartın Elazığlılar derneğinde komşuluk ile ilgili bir yazısını okudum. Esat Esmeray’ komşuluk tan yana oldukça dertli.

“Eskiden bir kâse şeker, bir soğan, ya da bir tutam tuz için çalacak kapılar vardı, şimdi bırakın bir baş soğan istemeyi komşu komşuya selam vermiyor. Öyle bir zaman yaşıyoruz. “ diyor, haklı ve yerinde bir tespit...

Selamı almaya bile tenezzül etmeyen bir komşu olur mu?

Bu soruyu otuz sen önce birine sorsaydık, güler geçerdi; “Kim almıyormuş, var mı öyle komşu?” derdi.

Ama bugün; “Selam alan komşu var mı? Nerde öyle mübarek komşu!” diyesimiz geliyor.

Peki dinimiz komşuluğa nasıl bakıyor?

Hz. Aişe Validemiz;  Hazreti Peygamber Efendimizin komşuya bakışını şöyle ifade ediyor;

“Bana her daim komşu haklarından bahsederdi. Hatta bir an sandım ki, komşuyu komşuya varis kılacak!”

Ne yazık ki, zamanın;  hayat tarzı, inanç falan dinlemeden komşuluğu yok etmeye devam ediyor.  Koşuluğu yok eden şey; bencillik, kıskançlık, hoşgörüsüzlüktür. Ve bunların ne yazık ki, inancımızın önüne geçmesidir.

Komşunun hatalarından başka bir şeyle meşgul olmayan bir mantık yaygınlaştı. Hal böyle olunca gizli haset kalpleri doldurdu, komşuluk yok olmaya mahkûm oldu.

Hep şunu bilirim ve söylerim; Dünyanın ahvali biz Müslümanlara bağlıdır. Biz ne kadar birbirimizi seversek, dünya o kadar huzurlu olur.

Dünyada yaşayan insanlar, hayvanlar ve nebat; bizim birbirimizi sevmemize paralel olarak iyi ya da kötü yaşarlar.

İman ehli azaldıkça zulüm  çoğalır, adalette yok olur.

Komşuluk, İslam’ın kalbidir, o, manevi,  toplumsal müessese de yok olursa insanlar huzur bulamaz.

 

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
12Eyl

Dost Düşman

03Eyl

Kafadan Zam

29Ağs

Biz düzelirsek dünya düzelir

31Tem

Eğitimde Öğretmen Faktörü

01Tem

Kayıp Çocuklar

  • Ana Sayfa
  • Günışığı Gazetesi web sitesi, BETA aşamasındadır. Çok yakında tüm özellikleri ile sitemizi kullanabileceksiniz. Beta sürümde sadece haber ve köşe yazıları gibi içerik modülleri aktif edilmiştir.