Seçmece Mısralar


Bu köşede daha önceleri de bahsetmiştim. Zonguldak’ın Devrek ilçesinde İbrahim Tığ adında bir basın fedaisi var. “Bölge Haber” isimli bir gazete, “Şehir” isimli de bir kültür-sanat dergisi çıkarıyor.
Fahrettin Koyuncu, Şehir’in kıdemli yazar ve şairlerinden.
Bir gelenek oluşturdu Koyuncu son yıllarda. Yıl boyu okuduğu dergilerdeki şiirlerden bir gurmelikle beğendiği, altını çizdiği mısraları biriktirip  İbrahim Tığ’a gönderiyor. Tığ da bu seçkiyi Şehir’in bir eki olarak özenle basıp okurlarına sunuyor.
Şu anda önümde bu eklerden Fahrettin Koyuncu’nun son seçkisi duruyor. Niyetim, o seçkiden bir seçmece de ben yaparak Koyuncu ve İbrahim Tığ’ın kesesinden sizlere bir şiir sofrası donatmak.
Hazzına varmanız ümidiyle…
***
Halil İbrahim Özcan:
Rüya ile örtün üstümü
 
Bekir Dadır:
Artık çocuğunu küllerinden
tanımaya çalışan babaların
zamanındayız
        
Selma Özeşer;
bir şehrin neresinden çıkılır aşka  
 
Bekir Göl:
Yoruldum
sakla beni harflerinin koynuna
 
Mahir Karayazı:
bir gülüşü var
sanırsın gök
yüzünden başlıyor
 
Yılmaz Bozan:
sana iki hüzün borcum var
 
Emre Şahinler:
Bilirdi sokak tan ışıdığında
lunaparklar çocuk açar
 
Baran Ayzer:
cüretimi bağışla boynun önemli
atkısız dolaşma
 
Ufuk Aymaz:
Bilirim güz eylülde özetler kendini
 
Aytekin Karaçoban:
denizde suyun kırışıklıklarını
ütüleyen
martı bile daha yakındır gerçeğe
 
Hakan Unutmaz:
Bizim evde aynalar bozuk
Kır gösteriyor saçlarımı
 
 Özkan Fidan:
 Bir kadın gelir çömelir içimize
 Ağarır dünyanın kör karanlığı
  
 Mesut Akatay:
 Körebe oynuyorum
 Hayatın gözlerini kapayıp
  
 Gökhan Akçiçek:
 Kiremitleri kırmızı bir evin
 Kargası olsaydım keşke
  
 Volkan Odabaş:
 kimdir dedim,
 dediler:
 biz bilmeyiz hangi hayvandır
 içindeki
  
Devrim Horlu:
kötü günler için kuş sesleri
biriktiriyorum
  
Sinan Karadeniz:
Dökülüyor adın dışındaki harfler
 
Suat Kemal Angı:
göğe bakmaktan yorulan
bahçedeki masa 
çağırır geçenleri karanlık sokaktan
 
Ayfer Karakaş:
inceldikçe kabuk bağlayan
bir şeyler var sesinde
 
Orhan Gevrek: 
Aşkın çoğu yanlıştır
 
Öner Fikri:
Hüzün,
ipek şal gibi
dökülürdü
omuzlarından
 
Serdar Aydın:
Çocukluğun neyse
O kadar varsın
  
Hüseyin Alemdar:
herkes camdan bir kalple dolaşır
…………….
herkes öyle ya da böyle kendiyle iki kişi
***
Bu da benim, Fahrettin Koyuncu’dan altını çizdiğim. Şehir dergisinin Temmuz/2018 sayısındaki “Hayattan Notlar”ından:
Bir arkadaşla diyalog:
-Hâlâ şiir yazıyor musun?
-Evet, eskisi gibi sık olmasa da yazıyorum. Şair şiir yazar çünkü.
-Dört ayağı ve kuyruğu bir insan(!) tarafından kesilen kara köpek yavrusunu gördün mü?
-Görmez olaydım, insanlığımdan utandım.
-Bu saatten sonra şairlerin niçin yazacağını, ne yazacağını, yazdıklarının ne anlama geleceğini merak ediyorum doğrusu.
 

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
21Eyl

Bir Şüşnaz Akşamına Dair

14Eyl

Nejat Yılmaz ve Şiiri

07Eyl

Ahmet Tevfik Ozan ve Şiiri

31Ağs
17Ağs

Şiirli Bayramlar

  • Ana Sayfa
  • Günışığı Gazetesi web sitesi, BETA aşamasındadır. Çok yakında tüm özellikleri ile sitemizi kullanabileceksiniz. Beta sürümde sadece haber ve köşe yazıları gibi içerik modülleri aktif edilmiştir.